Clash of the Titans نام فیلمی است که چندی پیش راهی سینماهای جهان شد. از همین رو کمپانی Namco Bandai با همکاری استودیوی بازی سازی Game Republic دست به ساخت بازی ای از روی این فیلم زده اند. البته این بازی هم به سرنوشت دیگر عنوان هایی که از روی فیلم های مطرح سینما ساخته شده و با شکست روبرو می شوند، دچار شد.
 
داستان

داستان بازی مانند اکثر عنوان هایی که از روی فیلم ساخته می شوند، همان داستان فیلم را به نمایش می گذارد. بازی با توصیف سه تن از خدایان المپ به نام های زئوس، پوسایدون و هیدیس می پردازد که در زمانی های بسیار دوری با تایتان ها مبارزه کردند. پس از شکست تایتان ها، زئوس انسان ها و قانون ها را خلق می کند. پوسایدون قانون دریاها را به وجود می آورد. اما هیدیس به وسیله زئوس فریب می خورد و قانون های دنیای مردگان (Underworld) را خلق می کند و راهی را یاد می گیرد که بوسیله آن قدرت انسان های مختلفی را که برای برادرش دعا نمی کنند، به دست بیاورد. هزاران سال از آن ماجرا می گذرد و ماهی گیری به نام اسپایرو (Spyro)  تابوتی را در دریا میابد که پسر نوزادری به نام پرسیوس (Perseus) در آن قرار دارد. اسپایرو تصمیم می گیرد که پرسیوس را بزرگ کند و او را نزد خود نگه دارد. اما پس از سال ها که پرسیوس به جوانی تبدیل می شود... بر اساس گفته های تیم سازنده این بازی، آن ها داستان بازی را با همکاری نزدیک نویسندگان فیلم در بازی قرار داده اند تا لطمه ای بر داستان وارد نشود. داستانی که پرسیوس جوان را وادار می کند وارد یک ماجراجویی بسیار خطرناک شود.
 
گرافیک

گرافیک بازی در سطح چندان خوبی نیست و از همان ابتدای بازی شما را دلسرد می کند. کیفیت بافت های به کار رفته در بازی بسیار پایین است. محیط باز بسیار کم جزئیات طراحی شده است و چنگی به دل نمی زد. از طرفی دیگر طراحی شخصیت های بازی هم آنچنان خوب نیست. شخصیت های بازی از روی بازیگرانی که در فیلم به ایفای نقش پرداخته اند، ساخته شده اند. اما طراحی آن ها بسیار بی دقت انجام شده است. افکت های تصویری تقریبا خوبی در بازی قرار گرفته اند که کمی به بازی هیجان انتقال می دهند. طراحی دشمنان و غول های بازی خوب است و آن را می توان از قسمت های خوب بازی قلمداد کرد. غول هایی که در بازی به چشم می خورند از ابهت خوبی برخوردارند. در کل گرافیک بازی حرف زیادی برای گفتن ندارد و این بازی هم در بخش گرافیک توان رقابت با بازی های مطرح را ندارد.
 
موسیقی/صداگذاری

صداگذاری بازی را می توان از قسمت های تقریبا خوب بازی به شمار برد. برای صداگذاری روی شخصیت های بازی از صدای شخصیت های فیلم استفاده شده است. اما یکی از مشکلاتی که این بخش داراست، بی احساس بودن صداها و هماهنگ نبودن حرکت دهان و لب ها با دیالوگ ها است. موسیقی متن بازی همان موسیقی فیلم به اضافه چند قطعه موسیقی دیگر که برای بازی ساخته شده، است. افکت های صوتی به کار رفته در بازی اصلا جالب نیستند و آن هیجانی که باید انتظار داشته باشیم را به ما انتقال نمی دهند.
 
گیم پلی

گیم پلی بازی بسیار هیجان انگیز و جالب است و حداقل از این نظر بازیکن را برای ادامه بازی وسوسه می کند. سلاح اصلی ای که پرسیوس در طول بازی از آن استفاده می کند، شمشیر است. این سلاح از خود ساعقه های نور تولید می کند که می تواند به دشمن ضربات سنگینی را وارد کند. همچنین با این شمشیر توانایی این را خواهید داشت که ضربه های ترکیبی بسیار خوبی را اجرا کنید. اما تنها داشتن این شمشیر قدرتمند به این معنا نیست که شما نتوانید از سلاح های دیگر در طول بازی استفاده کنید. بازیکن به وسیله D-Pad می تواند سلاح هایی را که در طول بازی به دست آورده است را استفاده کند. با سلاح های دیگر این توانایی را خواهید داشت که حمله های بیشتری را انجام دهید. سلاح های جانبی در کنار سلاح اصلی که همان شمشیر است قدرت بسیار خوبی را به شما انتقال می دهند. ترکیب این سلاح ها با یکدیگر قدرت های بیشتری را برای شما به همراه خواهند داشت که در نبردها بسیار به شما کمک خواهند کرد. مبارزه با غول های مختلفی که در بازی وجود دارند، در نوع خود بسیار جالب است. در بازی غول های بزرگ و قدرتمندی وجود دارند که مبارزه با آن ها بخش مهمی از بازی را تشکیل داده است. در طول بازی پرسیوس به تنهایی ماموریت ها را انجام می دهد، اما در برخی از قسمت های بازی هم شخصیت دیگری او را همراهی می کند. روند بازی به گونه ای است که بازیکن باید بیشتر ماموریت های مختلفی که به او داده می شود را انجام دهد. ماموریت هایی که برخی از آن ها بسیار کسل کننده و برخی دیگر بسیار هیجان انگیز هستند. یکی از بخش هایی که به طور مداوم باعث وقفه در بازی می شود، صحنه های بارگذاری (Loading) است که در فاصله های کوتاهی به نمایش در می آیند. شاید در یک مرحله این صحنه ها را بارها و بارها مشاهده کنید. این وقفه های پیاپی در بازی باعث شده اند که بازی کشش لازم را از دست بدهد. درست در زمانی که یک نبرد خوب را پشت سر گذاشته اید و می خواهید وارد یک محیط جدید شوید این صحنه ها به نمایش در می آیند.
 
نتیجه گیری

بازی Clash of the Titans را می توان یک عنوان متوسط نام برد که از روی یک فیلم سینمایی ساخته می شود. نبود نو آوری در این بازی آن را به یک بازی کاملا معمولی تبدیل کرده است. با توجه به سابقه استودیوی Game Republic و Namco Bandai انتظار داشتیم که بازی بهتری را از آن ها شاهد باشیم، نه یک بازی که تنها نام یک عنوان نسل جدید را یدک می کشد و در ظاهر تفاوت چندانی با بازی های نسل گذشته ندارد.