شركت IO Interactive كه با سری محبوب Hitman معروف شد، مهارت خاصی در ساخت ضد قهرمان های پیچیده دارد. از دوگانگی مامور 47 گرفته تا بازی جدید این نسل آن ها یعنی Kane & Lynch. نسخه اول بازی علی رقم مشكلات زیاد، فروش بسیار خوبی برای یك IP جدید داشت و IO را ترقیب كرد كه دنباله ای برای آن بازی بسازد. این بار كارگردان بازی با ایده جالب گرافیك و صدای تلویزیونی و به قولی Youtubeای وارد ماجرا شد و همین ایده سبب شد Kane & Lynch 2: Dog Days به عنوانی عجیب از لحاظ بصری و صوتی تبدیل شود.
 
داستان

داستان Dog Days چند ماه بعد از وقایع Dead Men اتفاق می افتد. لینچ زندگی جدیدی را در شانگهای آغاز كرده و با یك زن ژاپنی به نام ژیو (Xiu) رابطه دارد. كین پس از نجات دخترش از ونزوئلا، سعی می كند زندگی خوبی برای خود و دخترش مهیا كند. در همین حین لینچ به كین زنگ می زند و می گوید كه شخصی به نام گلیزر (Glazer) پول خوبی در ازای اسكورت یك محموله به آفریقا می دهد. كین كه به پول زیاد برای زندگی جدید خود نیاز دارد به این پیشنهاد جواب مثبت می دهد و به خود می گوید كه این آخرین كار خلافی است كه می كند. همه چیز به نظر ساده می آید تا این كه یك درگیری بین كین و لینچ و گنگسترهای شهر رخ می دهد و كین به اشتباه دختر بزرگترین خلافكار شانگهای را می كشد. این پدرخوانده مافیایی هم برای انتقام خون دخترش تمام نیروهای خود و حتی پلیس شهر را می خرد تا كین و لینچ را بكشند. بازی در ادامه به جهنمی برای كین و لینچ تبدیل می شود، جهنمی كه تمام هدف و آرزوی آن ها زنده ماندن و فرار از شانگهای می شود. داستان خیلی خوب و در حین گیم پلی تعریف می شود و شخصیت پردازی های بازی بی نظیر هستند. كین همانند قبل خونسرد است و فقط به دنبال ساخت یك زندگی مناسب برای دخترش است. لینچ هم سعی می كند نامزدش را از دست خلافكارها نجات دهد. جالبی داستان در این است كه خلافكارهای خشن ما هدف های پاكی دارند كه محیط و مردم اطراف آن ها را ترغیب به آدمكشی می كند.
 
گرافیك

گرافیك Dog Days با تمام عناوینی كه تا به حال دیده اید فرق می كند. بازی با یك دوربین دستی، فیلم برداری شده و حتی كیفیت و افكت های خاص خود را دارد. برفك های روی تصویر ما را به یاد Manhunt می اندازند. جلوه های نور افكت های مخصوص خود را دارند و رده های نور را به صورت پخش شده از منبع نور می بینیم و بازتاب آن در سطح های كدر و یا آب مات است. رنگ ها تیره و جزئیات محیط به شدت بالا هستند. طراحی شخصیت ها خیلی خوب كار شده و لباس ها هم بسیار با كیفیت هستند. در مواقع انفجار و یا تیر خوردن تصویر برفكی می شود. نكته ای كه باعث نقطه قوت بازی شده، فریم بالای آن است. Dog Days در 60 فریم ثابت انجام می شود و همین موضوع سرعت و گرافیك بازی را دو چندان می كند. مشكلاتی در بعضی بافت ها وجود دارند كه البته با توجه به سبك گرافیكی بازی زیاد به چشم نمی آیند. سازندگان به خوبی شهر شانگهای را شبیه سازی كرده اند و Draw to Distanse خوبی برای آن به تصویر كشیده اند. فیزیك هم به بهترین شكل ساخته شده و همه اجسام محیط تخریب پذیر هستند و هیچ گاه به فریم بازی لطمه نمی زند. در كل گرافیك Dog Days قابل قبول است و فریم بالای آن به جذابیت هر چه بیشتر گیم پلی كمك زیادی كرده است.
 
موسیقی/صداگذاری

در Dog Days هیچ موسیقی ای وجود ندارد و تمام بازی از صداها و افكت های تیر و انفجار پوشیده شده است. فقدان موسیقی در ابتدا شاید به نظر یك شكست برای بازی باشد، اما باید گفت Dog Days یكی از بهترین صداگذاری های این نسل را در بین بازی ها دارد. صداها همه از یك كانال صوتی پخش می شوند و افنجارها گوش خراش و صدای شخصیت ها دارای یك اكوی پایین هستند. صداهای دور خیلی طبیعی كار شده و صدای تیر و فریاد واقعا آدرنالین خون را افزایش می دهند. شهر شانگهای به لطف همین صداگذاری شلوغ خیلی زنده به نظر می رسد و باید واقعا به سازندگان به خاطر كار حرفه ای شان در این بخش تبریك گفت.
 
گیم پلی

گیم پلی نسخه قبل ساده و پر از اشكال بود و می توان آن را بزرگترین ضعف Dead Men نامید، اما در Dog Days سازندگان از اشتباهات خود درس گرفته و یك گیم پلی بسیار هیجانی خلق كرده اند. بازی با مكانیزم معمول سنگر گیری و كار تاكتیكی جلو می رود، اما IO در عین این سادگی، نكاتی را رعایت كرده كه باعث هر چه هیجانی تر شدن بازی شده اند. بر خلاف نسخه قبل، سیستم سنگر گیری (در X360) با دكمه A انجام می شود و البته حالت تمام خودكار Gears of War را ندارد. گذشته از این مورد، همین سیستم جالب سنگر گیری K&L باعث نوعی جذابیت در آن شده است. اسلحه های بسیار زیاد و متنوعی برای بازی طراحی شده اند كه واقعا تمام آن ها عالی كار شده اند، به خصوص شاتگان كه واقعا حس تیراندازی با یك اسلحه سنگین را القاء می كند. K&L2 سعی كرده از همه لحاظ به یك مستند واقعی تبدیل شود. به همین دلیل هیچ نارنجكی در بازی نیست كه به كمر خود ببندید و هر وقت خواستید آن ها را پرتاب كنید، اما برای پر كردن این خلاء سازندگان ایده جالبی داده اند. پیت های گاز و كپسول های آتش نشانی موجود در محیط را می توانید به سمت دشمن پرتاب كنید و با شلیك به آن ها انفجاری وسیع تر از نارنجك های نظامی خلق كنید. كنترل بازی خیلی خوب و بهینه است و دوربین هم خوب كار می كند. البته بسیاری از بازی كردن K&L2 سر درد خواهند گرفت، چون دوربین سرشانه ای بازی خیلی تكان می خورد، ولی به واقعی شدن و هیجان بیشتر كمك زیادی كرده است. گیم پلی خیلی ساده و سر راست است و حتی در انتها خیلی خطی می شود، ولی این تیراندازی و اكشن بازی است كه این گیم پلی خطی را كم رنگ می كند. درست در جایی كه احساس می كنید بازی خیلی تكراری شده، داستان تمام می شود. در كل گیم پلی K&L2 به لطف فریم بالای آن (60 فریم در ثانیه) خیلی هیجانی و سریع است و بخش Co-Op آن به شدت اعتیاد آورد است. بخش چندنفره جالبی هم برای Dog Days ساخته شده و قسمت Arcade Mode آن بسیار مفرح است.

نتیجه گیری

در كل Kane & Lynch 2: Dog Days بسیار نسبت به نسخه قبل خود پیشرفت داشته و یك سرگرمی ناب خلق كرده و یك عنوان بسیار خوب در بخش Co-Op و بخش چندنفره هم هست. این تجربه مستند را در شانگهای از دست ندهید.